Independent

  แคนโต้ 

 ฉันพัดมา
เพียงอยากให้เธอรู้
ว่าฉันผ่านมา

ฉันพัดรอบๆตัวเธอ
เพียงอยากให้เธอรู้
ว่าฉันยังอยู่ข้างๆเธอ

ฉันพัดผ่านไป
เพียงอยากให้เธอรู้
ว่าฉันไม่อาจทนเห็นเธอหนาวเย็นได้อีก

-.- หากวันนั้น ฉันคือ สายลม

*-*       สายลม ฤดูไหนไม่หนาวเย็น เท่ากับ สายลมของฤดูหนาว

  เพียงแรงพัดผ่านเล็กน้อย ก็สามารถทำให้ ร่างกายหนาวสั่นไปถึงกระดูก

  สายลมกระทบผิวหนัง ผ่านเส้นประสาทรับความรู้สึก

  ส่งคลื่นความหนาวเย็นแผ่ไปทั่วร่างกาย จนต้องรีบควานหาผ้านุ่มๆ หนาๆ มาปกคลุม

  เมื่อผิวกายได้รับความอบอุ่นจาก เส้นใยไหมพรม ทำให้ความเย็นลดน้อยลงบ้าง

  แต่ก็ไม่ถึงกลับจางหายไป อย่างน้อยก็ช่วยให้เราไม่ต้องทนฟังเสียงของฟันที่กระทบเป็นจังหวะ

  " เมื่อสิ้นเสียงของบางสิ่ง แต่กลับไม่สามารถกลบเกลื่อนเสียงของ อีกบางสิ่งได้ "

จังหวะการเต้นของหัวใจยังดำเนินต่อไป ท่ามกลางความเหน็บหนาว และแรงพัดของสายลม

แต่ทำไมนะ เราถึงรู้สึกว่า ฤดูหนาว ทำให้เสียงเต้นของหัวใจ ทวีคูณจังหวะมากขึ้น

" อาจเพราะ อากาศหนาวเกินไป จนส่งผลให้ร่างกายต้องเร่งจังหวะการหายใจเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิม "

" อาจเพราะ อากาศหนาวเกินไป จนทำให้ยากนักต่อการที่ใครสักคนจะขยับปากพูดออกมา "

" หรือ อาจเพราะ อากาศหนาวเกินไป จนทำให้ฤดูหนาว กลายตัวเป็นฤดูเหงาของใครหลายๆคน "

และเสียงหัวใจที่เต้นดังกว่าเดิมนี้ อาจจะกำลังส่งเสียงให้ดังมากที่สุด เพื่อจะเรียกหาใครสักคน

ให้ได้รับรู้ ได้ยิน และพร้อมจะมาเดินเคียงข้าง ท่ามกลางสายลมหนาว

-.-   กลับมาสู่สภาพสมรภูมิรบ อีกครั้ง

เปิดเทอมขึ้นมาทีไร เหมือนกำลังเปิดศึกกับศรัตรู ช่วงปิดเทอมก็เหมือนการรวบรวมกำลังพล ฝึกฝนเตรียมพร้อมจะออกรบ

แต่มัย เราไม่ได้มีไรพร้อมมือ เหมือนคนอื่นเลยอ่า ขาดอาวุธยุทธโนปกรณ์ แล้วจะเอาไรไปสู้ใครได้อะเนี่ย

ไม่ทันไรก็จะต้องถูกเลื่อนขั้นเป็นเด็กปี 4 แล้ว

( เรายังอยากเป็นเด็กปี 1 อยู่เล้ยย อยากอยู่กะพรรคพวก สิงห์ ต่อไป)

 มัยเวลามันผ่านไปเร็วก็ไม่รู้ ไม่มีเวลาให้เราทำใจบ้างเลยเหรอ ( หรือว่ามี แต่เราไม่เคยสนใจ เออดิ.... )

" เวลาเคลื่อนตัวผ่านพ้นไป จำเป็นมั้ย ที่เราจะเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา "