Independent

               ฉันก็ไม่รู้.. ว่าควรจะเริ่มต้นพูดยังไง
         และคำพูดแบบไหน ที่จะแทนความในใจที่ฉันมี
       มันเป็นหมื่นเป็นล้าน ความรู้สึกที่ฉันนั้นมีต่อเธอนี้
   จะให้พูดกี่ครั้ง คงไม่อาจพูดความสำคัญของเธอที่ช่างแสนดี

******************************************

*-*  เสียงเพลงที่แว่วดังมากระทบกับ โสดประสาทอันด้านชา

เป็นเสียงที่คุ้นเคย เคยชิน และไม่เคยห่างหายไปนาน

เสียงเพลงที่ปลุก ทุกประสาทรับความรู้สึกให้กลับมาครื้นเครงได้อีกครั้ง

จังหวะของดนตรี บวกกับ จังหวะการเต้นของหัวใจ

คำสั่งการจากจิตใต้สำนึก ให้ตอบสนองและรับรู้ว่า.......

พี่หมี และผลองเพื่อนกลับมาแล้ววววว.....

!!!! Friday come back !!!!!

เนิ่นนาน มาถึง 10 ปี แล้วเหรอเนี่ย

การยืนยัด คงอยู่ อย่างมั่นคง เดินทางมาที่ช่วงเวลาที่ 10

รถไฟ ขบวนนี้เดินทางมาแล้ว 10 ปี

ผู้โดยสารหลายคน ก็นั่งรถไฟ ขบวนนี้มาเป็นเวลา 10 ปีเหมือนกัน

รู้สึกผูกพัน อย่างบอกไม่ถูก

การรอคอยเวลาที่ขบวนอันยาวเหยียดขยับตัว ถึงแม้จะนาน แต่ก็คุ้มค่า

การเดินทางที่มีเพื่อนเป็นสองข้างทาง รถไฟขบวนนี้ สร้างความสุข

ความสดใส และความผูกพัน ให้กับเพื่อนร่วมทางจริงๆ

edit @ 17 Oct 2007 19:00:52 by freedom

edit @ 17 Oct 2007 19:10:07 by freedom

edit @ 17 Oct 2007 19:16:06 by freedom

edit @ 18 Oct 2007 22:28:08 by freedom

ได้เวลาที่ต้องนำพา ตัวเอง เข้ามายัง blog ใหม่

          การเริ่มต้น ที่ยังหาจุดเริ่มต้นยังไม่เจอ

คงต้องพึ่งพา เวลา อีกตามเคย ค่อยๆเรียนรู้กันไป

ปรับเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อม ที่คอยจะเปลี่ยนแปลง จนทำให้หัวหมุน

วนเวียน วกวน ขึ้นๆ ลงๆ ตามสถานการณ์

          หากเอนเอียง โน้มน้าว ไปตามมันได้ เราก็จะสามารถคงอยู่ต่อไป

แต่ก็ไม่รู้ว่า จะมีกี่สักครั้ง ที่ต้องทำตัวเป็นคนไม่รักดี ไม่มั่นคง เอนอ่อน ตามสิ่งอื่นไป

          อีกสักพัก เวลา......

ก็คงจะพาเรามายัง มุมแคบๆ มุมเดิม

edit @ 17 Oct 2007 12:39:26 by freedom